Ауылга барып келдим. Ел-аман, журт-тыныш. Әркім оз тіршілігин жасап журіп жатыр. Кысылып турган адам байкамадым.
Танертен көшеге шықсам, жолда бір топ жігіт тұр. Алды 40-қа таяп қалған, соңы 30 жас шамасындағы соқталдай жігіттер. Әңгімелері: Кеше тойлап едік, содан бас ауырып тұр, бірденең бар ма? Барлығы жуық не үйленбеген, не ажырасып кеткен сол арақтың арқасында. Арасында бір жігіттің інісі қайтыс болып, қырқын таратып жатқан. Ал оған бауырдан, туған-туыстан шайтан су артық болып тұр….

Ауылда бюджеттік мекемелерде істейтіндердің көпшілігі кредит алып алған, енді соны қайтарумен жүр. Айлықтарының жартысы кредит жабуға , біраз бөлігі жұмыстың алымдарына(комиссия күтуге, параға, газет-журналға жазылуға т.б) кетеді. Қалған жартымсыз бөлігіне қайтіп жан бағып жатқандарына таң қалам . Сонда да еңселері берік.

Мектептегі бір уақиға(досым айтты): Кунде таңертен мектепте сабақ әнұран айтудан басталады. 3 сыныпта оқитын бір бала сабаққа жүгіріп келеді. Кешігіп келеді. Сыныптың есігіне жете бергенде әнұран басталып кетті. Оқушы есіктің түбіне сөмкесін қоя салып, оң қолын кеудесіне қойып тік тұра қалды. КЕРЕМЕТ!!!